Συγγραφέας: Εμμανουήλ Γ. Λεβέντης

Στο βιβλίο που έχετε στα χέρια σας καταπιαστήκαμε με το ρόλο που αναλαμβάνουν τα πουλιά στα δημοτικά τραγούδια, έξω από τη δράση τους στο φυσικό περιβάλλον, έτσι που τον εμπνεύστηκε ο ποιητής και τον μεταλαμπάδευσε στους ακροατές του, οι οποίοι αποδέχτηκαν το σημαντικό ρόλο  των πουλιών στις κοινωνικές τους εκδηλώσεις
και στα ιστορικά γεγονότα.
Τα πουλιά παρίστανται στη γέννηση του νέου ανθρώπου, γίνονται βιγλάτορες στο μωρό που κοιμίζεται, η πέρδικα δωρίζει την ομορφιά της στη νύφη, το τρυγόνι χαρίζει το βάδισμά του στη νέα, το αηδόνι τη φωνή του στην κόρη που υφαίνει, το χελιδόνι φεύγει μαζί με τον ξενιτεμένο -γυρνάει μόνο του την άνοιξη-, ο κούκος παύει να λαλεί στο θάνατο του νέου, ο αετός μεταφέρει σε όλο τον κόσμο το κοκκινάδι του μαντηλιού από το φίλημα δύο ερωτευμένων νέων.
Στα ιστορικά γεγονότα τα πουλιά παρίστανται ως μάρτυρες, βλέποντας από ψηλά, στις μάχες και τις αφηγούνται [ως άξιοι αντικαταστάτες των ανθρώπων - αφηγητών], όπως και το θανάσιμο τραυματισμό του οπλαρχηγού, τη μοίρα των αμάχων του Μεσολογγίου και της Πάργας. Μεταφέρουν τις δυσάρεστες ειδήσεις από τα πεδία των μαχών. Συμβουλεύουν τους πρωταγωνιστές των γεγονότων [να πάψουν τον πόλεμο, να κάνουν αλλού λημέρι]. Εξυμνούν τους καπεταναίους των κλεφτών και των αρματολών, τους οπλαρχηγούς του 1821, τις Σουλιώτισσες για την αγωνιστικότητά τους. Στο τέλος τα πουλιά αφήνουν στην άκρη την αμερόληπτη αφήγηση, συμπαρίστανται στους αγωνιζόμενους Έλληνες και συμπάσχουν με τους αναξιοπαθούντες.
 Το ρόλο των πουλιών στην κοινωνική ζωή και στις εθνικές περιπέτειες των Νεοελλήνων, που ανέδειξε ο ποιητής, έρχεται να πιστοποιήσει η ένταξή  τους στ’ ανθρώπινο περιβάλλον με την εμψύχωσή τους. Παράλληλα δίνεται εδώ η ζωή των πουλιών στο φυσικό τους περιβάλλον, έτσι ώστε να φανεί η
μετουσίωσή τους μέσα στα δημοτικά τραγούδια, με τα γλωσσικά/ εκφραστικά μέσα που χρησιμοποίησε ο ποιητής, ο οποίος, στο τέλος, αναφωνεί: «σήμερα
στεφανώνεται αϊτός την περιστέρα».